Όμορφη, έξυπνη και ανίκητη, η Ρεμπέκα Τουίγκ είχε μια τριπλέτα στοιχείων στην οποία κανείς δεν μπορούσε να αντισταθεί. Ανεξαρτήτως φύλλου, η Ρεμπέκα Τουίγκ ανήκε στους κορυφαίους Αμερικανούς αθλητές ποδηλασίας της δεκαετίας του ‘80 και στις αρχές της δεκαετίας του ‘90. Πως μια τόσο ταλαντούχα γυναίκα βρίσκεται σήμερα στα πρωτοσέλιδα των ειδήσεων ως άστεγη;

Εκτός από τις αμέτρητες εθνικές διακρίσεις της σε αγωνίσματα δρόμου και πίστας, στέφθηκε αργυρή Ολυμπιονίκης το 1984 στο αγώνισμα δρόμου αντοχής και χάλκινη οκτώ χρόνια αργότερα, στο αγώνισμα της ατομικής καταδίωξης. Κατέκτησε ακόμη έξι παγκόσμιους τίτλους στο αγώνισμα της ατομικής καταδίωξης, το οποίο ήταν με διαφορά το αγαπημένο της. Ξαφνικά, το 1997, πέρασε στην αφάνεια

Η Ρεμπέκα Τουίγκ γεννήθηκε στη Χαβάη και μεγάλωσε στην περιοχή του Σιάτλ. Σαν παιδί, ήταν ασυνήθιστα ευφυής. Τόσο, που στα δεκατέσσερά της, αντί να πάει στο λύκειο, πήγε απευθείας στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, όπου πήρε πτυχίο βιολογίας. Ήταν ιδιαίτερα ντροπαλή κοπέλα και με αυτό τον τρόπο δεν θα χρειαζόταν να προσπαθήσει να “ταιριάξει” στο σχολείο. Ειρωνεία, ήταν μονίμως αποκομμένη και στο πανεπιστήμιο. Εκείνη την περίοδο έστρεψε την προσοχή της στην αγωνιστική ποδηλασία, όπου εφάρμοσε όλο το ταλέντο και το πάθος της.

Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα άρχισε να κερδίζει αγώνες της κατηγορίας της σε δρόμο και πίστα. Κέρδισε τον πρώτο από τους 16 εθνικούς τίτλους της στην ηλικία των 18 ετών, στο αγώνισμα της ατομικής χρονομέτρησης. Την ίδια σεζόν κέρδισε εθνικούς τίτλους στον αγώνα δρόμου αντοχής και την ατομική καταδίωξη (αγώνισμα ποδηλασίας πίστας), ενώ στέφθηκε και Παγκόσμια Πρωταθλήτρια στο ίδιο αγώνισμα για πρώτη φορά.

Σύντομα τράβηξε την προσοχή του Έντι Μπορίσεβιτς, του εθνικού προπονητή και υπό τις συμβουλές του μετακόμισε στο Κολοράντο ώστε να προετοιμαστεί για την πρώτη της Ολυμπιάδα. Εκεί, στο Λος Άντζελες, έπεσε στο σπριντ με την συμπατριώτισσά της, την Κόνι Κάρπεντερ (σ.σ. μητέρα του Τέιλορ Φίνεϊ), κάνοντας το 1-2 για τις ΗΠΑ. Η ποδηλατική σκηνή της Β. Αμερικής αναπτυσσόταν ραγδαία και η Ρεμπέκα Τουίγκ ανήκε στους αθλητές-πρότυπο.

Ρεμπέκα ΤουίγκΤο 1985, η Ρεμπέκα παντρεύτηκε τον Μαρκ Γουάητχεντ, επίσης ποδηλάτη της εθνικής ομάδας, ο γάμος τους όμως κράτησε μόνο λίγα χρόνια.

Στα 26 της, είχε μια εξαιρετική χρονιά με νίκες σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, καθώς και παγκόσμιους τίτλους. Παρά ταύτα, αποσύρθηκε και επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο για να πάρει ένα ακόμα πτυχίο, αυτή τη φορά στην πληροφορική. Πέρασε τα επόμενα χρόνια εργαζόμενη σε αυτό τον κλάδο.

Το 1991 επέστρεψε στους αγώνες με κίνητρο την εισαγωγή της ατομικής καταδίωξης στα ολυμπιακά αγωνίσματα. Το 1992 πήγε στη Βαρκελώνη, κατέκτησε την τρίτη θέση στο αγώνισμα, καθώς και δύο Παγκόσμιους τίτλους στα επόμενα δύο χρόνια.

Έπειτα, υπήρξε μια διαμάχη κατά τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων της Ατλάντα (1996). Η Τουίγκ βρέθηκε να διαφωνεί έντονα με τον Κρις Καρμάικλ, υπεύθυνο της ομάδας πίστας. Ως αποτέλεσμα, αποχώρησε από την αποστολή πριν την λήξη των αγώνων. Τόσο η κριτική του Καρμάικλ για την προπόνησή της, όσο και ένα νέο “θαυματουργό ποδήλατο” συντέλεσαν στην επιλογή της Ρεμπέκα.

Ρεμπέκα ΤουίγκΗ αμερικανική ομάδα είχε αναπτύξει ένα νέο ποδήλατο πίστας, που σύμφωνα με όσα ήθελαν να προβάλουν, είχε τεράστια πλεονεκτήματα και θα βοηθούσε την ομάδα να επαναλάβει τις επιτυχίες των προηγούμενων ετών. Η απόδοση των Αμερικανών, παρά τα πλεονεκτήματα που υποσχόταν το νέο ποδήλατο, ήταν απογοητευτική. Η ίδια η Ρεμπέκα, είχε απογοητευτεί από την απόδοσή της στον προκριματικό γύρο της ατομικής καταδίωξης και ήθελε να αλλάξει ποδήλατο για τη συνέχεια. Τα ποδήλατα υποτίθεται πως θα ήταν τα “καλύτερα στον πλανήτη” και η Ρεμπέκα δεν μπορούσε να βολευτεί με τίποτα στο δικό της. Υποστήριζε πως οι διαφωνίες και οι εντάσεις γύρω της, την είχαν κάνει να χάσει την αυτοσυγκέντρωσή της.

Λίγους μήνες αργότερα, το 1997, η Ρεμπέκα άφησε ανεπιστρεπτί το άθλημα της ποδηλασίας. Δύσκολα θα βρει κανείς στοιχεία της από το 1997 και μετά. Φήμες την ήθελαν να ασχολείται επαγγελματικά με τη βιολογία ή την επιστήμη των υπολογιστών, αλλά δεν υπήρχε κανένα επιβεβαιωμένο στοιχείο. Το μόνο σίγουρο είναι πως ό,τι και αν αποφάσιζε να κάνει θα το κατάφερνε. Είχε το πείσμα και την εξυπνάδα να το πετύχει.

Ξαφνικά, την περασμένη εβδομάδα έκανε τη δημόσια εμφάνισή της με τον πιο απρόσμενο τρόπο. Οι τίτλοι των ειδήσεων, την ήθελαν άστεγη και με χρόνια προσπαθειών να προσαρμοστεί σε μια δουλειά γραφείου. Την ήθελαν να αδυνατεί να σταθεί στη ζωή μακριά από τον αθλητισμό. Παρά τα πτυχία της. Παρά την υψηλή νοημοσύνη που είχε ως παιδί.

Όπως δήλωση στη The Seattle TimesΑν κάνεις κάτι το οποίο νιώθεις πως γεννήθηκες για να το κάνεις, είναι δύσκολο να βρεις κάτι αντίστοιχο να το αντικαταστήσεις.

Ρεμπέκα ΤουίγκΜητέρα ενός, η Ρεμπέκα σταμάτησε να εργάζεται και βρέθηκε να μένει σε πατώματα σπιτιών φίλων και σκεπασμένη με πλαστικές σακούλες στο δρόμο.

Κάνοντας ένα παραλληλισμό με τα αθλητικά της χρόνια, είπε: “Κάποιες μέρες προπόνησης είναι ιδιαίτερα επίπονες, όταν προετοιμάζεσαι για αγώνες. Όμως όταν είσαι άστεγος, όταν έχεις ελάχιστες ελπίδες ή γνώση για τη γραμμή τερματισμού, είναι εξίσου δύσκολο. Έτρεμα, τόσο από φόβος όσο και από το κρύο.”

Στην περίπτωση της Ρεμπέκα Τουίγκ, ο πρωταθλητισμός μοιάζει να λειτούργησε σαν εθισμός, τον οποίο δεν κατάφερε να ξεπεράσει χωρίς αρνητικές συνέπειες.

X