Δεν διεκδικώ δάφνες αθλητή. Δεν είμαι τέτοιος. Δεν υπήρξα ποτέ. Για να κερδίσεις αυτό το χαρακτηρισμό θα πρέπει να έχεις «γράψει» πολλά χιλιόμετρα (μεταφορικά και κυριολεκτικά) σε στίβους, γήπεδα, γυμναστήρια και αποδυτήρια από πολύ μικρός. Διεκδικώ, όμως, και νομίζω κερδίζω επαξίως, το χαρακτηρισμό του αθλουμένου. Μετά από τον τερματισμό μου σε δώδεκα μαραθωνίους και αναρίθμητους άλλους σε λαϊκούς αγώνες μεγάλων αποστάσεων (εντός και εκτός Ελλάδας), αθλούμενο με λες και ίσως «μπαρουτοκαπνισμένο» (αν και υπάρχουν και πολύ χειρότεροι). Δεν ξέρω, τελικά, σε αυτήν εδώ τη χώρα ποιος εκ των δύο χαρακτηρισμών είναι ουσιαστικότερος ή τιμητικότερος, ξέρω όμως ότι για να κερδίσω το δικό μου πέρασα όλες τις «παιδικές ασθένειες» και τους τραυματισμούς που έρχονται «σετ» με τη ματαιοδοξία του μεσήλικα που δεν θέλει να μεγαλώσει. Στο παρόν κείμενο, όμως, μικρή σημασία έχουν οι «αθλητικές περιπέτειες του μικρού Γιωργάκη».

 

Κάνοντας συστηματικό αθλητισμό και προσπαθώντας να «νικώ» πάντοτε τον εαυτό μου, έπεσα κι εγώ θύμα πολλών «κλισέ» και δογματισμών. Μια από τις βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις που επικρατεί στις τάξεις των ανθρώπων που ασκούνται καθημερινά και «κυνηγούν» προσωπικούς στόχους είναι η εξής: «δεν μπορείς να τα καταφέρεις χωρίς συμπληρώματα». Δεν είναι έτσι. Ή για την ακρίβεια, δεν είναι ακριβώς έτσι. Δεν μπορείς να τα καταφέρεις χωρίς φροντισμένη διατροφή. Σε αυτή, ενδεχομένως, να πρέπει να προσθέσεις και μια ενίσχυση συστατικής φύσης, αλλά με σύνεση και προσοχή (όπως αναγράφεται στις συσκευασίες όλων των συμπληρωμάτων με μικρά – μικρά γράμματα). Προσωπικά, «μάσησα» με το κλισέ. Το πίστεψα. Παραπλανήθηκα, μάλιστα, και από γιατρούς και επιστήμονες που, είτε το πίστευαν και οι ίδιοι, είτε είχαν άλλα κίνητρα. Κάποια στιγμή, σε μια εξέταση τύπου «τσεκ απ», όλα αυτά βάρεσαν καμπανάκι. Το συκώτι μου είχε «κουραστεί».

 

Τα έκοψα όλα. Ακολούθησε ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα διατροφής μετά από τεστ DNA και άρχισα να παρατηρώ. Δεν είχα ανάγκη τα συμπληρώματα. Τρώγοντας σωστά, απέδιδα σωστά και ανταποκρινόμουν στις απαιτήσεις της προπόνησης και των στόχων μου. Έφτασα, έτσι, μέχρι την αφετηρία (και τον τερματισμό) του Μαραθωνίου της Βοστώνης. Με τις εξετάσεις μου καλύτερες από ποτέ. Για μισό λεπτό: τι γράφεις; – θα αναρωτιέστε. Γράφεις εναντίον των συμπληρωμάτων σε ένα κείμενο που έχει τον τίτλο «Τρώγοντας Terranova». Και τι είναι η Terranova; Συμπληρώματα δεν εμπορεύεται; Αμ δε! Αν με ρωτάς, λοιπόν, εμένα, η Terranova δεν είναι εταιρεία συμπληρωμάτων. Είναι εταιρεία συστατικών μαγειρικής ή μπαχαρικών. Και εξηγούμαι:

Η Σχέση μου με την Terranova.

Γνώρισα την Terranova χάρη στη συνεργασία της με το myathlete και μέσα από μια ανάρτηση του Χριστόφορου Μερούση (αγαπημένη Έλληνα μαραθωνοδρόμου πρωταθλητή). Και τη γνώρισα ακριβώς στη φάση που είχα κόψει τα συμπληρώματα ήδη για έναν χρόνο. Διάβασα την ιστορία του ιδρυτή της εταιρείας. Εντυπωσιάστηκα από τη φιλοσοφία και την προσέγγισή του πάνω στη διατροφή. Και είπα να δοκιμάσω. Έκτοτε, δεν τα αποχωρίζομαι, για έναν λόγο κυρίως: γιατί τα τρώω. Τα μασουλάω. Πως το λένε; Πασπαλίζω το γιαούρτι μου με beetroot και το μετατρέπω σε παντζαροσαλάτα. Προσθέτω LifeDrinκ στην σαλάτα μου (ειδικά στην αγγουροντομάτα) και γλύφω και τα δάχτυλά μου. Βάζω maca στα μακαρόνια μου (μαζί με ελαιόλαδο και πιπέρια καυτερά) και τρώω μεγαλοπρεπώς. Τέλος, απολαμβάνω το mag μου με ένα νυχτερινό γιαουρτάκι και πέφτω για ύπνο χορτάτος.

 

Όλες αυτές οι «σκόνες» της Terranova, τρώγονται. Δεν είναι κάψουλες που «πέρασαν και δεν ακούμπησαν». Αλλά και τις κάψουλες «σπάω». Ανοίγω το turmeric και το βάζω στη σαλάτα (σαν μπαχάρι). Το ίδιο και με το astragalus ή το cranberry. Ή στις σούπες που φτιάχνω.

 

Με όλα τα παραπάνω «θωρακίζομαι», τόσο για την καθημερινότητά μου, όσο και για την αθλητική μου προσπάθεια. Με το beetroot ενισχύω την αντοχή μου. Με το Life Drink αυξάνω την ενέργειά μου. Με τη Maca το ίδιο. Με το Mag, χαλαρώνω τους μυς μου και κοιμάμαι σαν πουλάκι. Και όλα αυτά με τις εξετάσεις μου να παραμένουν άριστες μετά από τρία χρόνια.

 

Πλέον, δεν είναι θέμα αθλητισμού, αν το πιστεύετε. Είναι θέμα γευστικό. Έχω συνταγές που αγαπώ με την προσθήκη όσων προαναφέρθηκαν και που, δίχως αυτά, κάτι τους λείπει.

 

Και ένα τελευταίο: κανέναν δεν προσπαθώ να πείσω. Καθόλου δε με απασχολεί αυτό στο παρόν κείμενο, αλλά και γενικά. Εγώ την βρήκα την άκρη μου και απλώς την περιγράφω ως ελάχιστη ευγνωμοσύνη απέναντι στους ανθρώπους της Terranova που με βοηθούν καθημερινά δίχως να το γνωρίζουν. Τώρα ξέρουν.

 

Γιώργος Μυζάλης – Content Manager myathlete.

 

add comment

X