Η περίοδος της καραντίνας έχει ωθήσει πολλούς αναβάτες, όλων των κατηγοριών, να “ανακαλύψουν” την προπόνηση “μέσα”. Παλιότερα, πριν ακόμη η τεχνολογία φτάσει στα επίπεδα των στατικών προπονητηρίων με ένδειξη ισχύος (έστω ανακριβή), το “εργόμετρο” όπως το λέγαμε, θύμιζε κινέζικο βασανιστήριο. Μαζευόμαστε δύο – τρεις αθλητές σε έναν χώρο και με κόπο συμπληρώναμε μιάμιση ώρα άσκησης, έχοντας ταράξει με τη φασαρία των προπονητηρίων μας ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο. Η άλλη επιλογή ήταν το “καρούλι“. Τα rollers δηλαδή. Ήταν πιο διασκεδαστικά γιατί απαιτούν ισορροπία και δίνουν ελευθερία κίνησης, όμως επιτρέπουν πολύ περιορισμένο ασκησιολόγιο εξαιτίας της έλλειψης αντίστασης. Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα για να φτάσουμε σήμερα στο virtual racing. 

 Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα με τη σειρά.

Οι Πρώτες Διαδικτυακές Πλατφόρμες.

Όταν το 2014 – 2015 έκαναν, δειλά – δειλά, την εμφάνιση τους στο εμπόριο οι πρώτες διαδικτυακές πλατφόρμες, όπως το Zwift, άρχισε να δημιουργείται μια νέα τάση. Όσοι δεν προλάβαιναν το φως της μέρας, όσοι δεν ήθελαν να εκτεθούν στους κινδύνους των δρόμων, όσοι δεν επιδίωκαν την επαφή με το εξωτερικό περιβάλλον για οποιοδήποτε λόγο, έβρισκαν καταφύγιο στους δρόμους του διαδικτύου. Το μόνο που χρειαζόταν, ήταν ένα προπονητήριο, ένα USB stick με την εκάστοτε πλατφόρμα και ένας μετρητής ισχύος, είτε από το προπονητήριο, είτε από το ποδήλατο. Το πόσο αληθινά είναι τα νούμερα που παράγονται, παραμένει μέχρι και σήμερα ένα ερώτημα.

Πλέον, τα προπονητήρια έχουν φτάσει σε ένα εξαιρετικό επίπεδο. Προσφέρουν αληθινή αίσθηση πεταλαρίσματος και δυνατότητα άσκησης με κάθε είδους προπονητικό πλάνο. Ακόμη, ελάχιστοι είναι αυτοί που τα χρησιμοποιούν χωρίς να συνδεθούν σε κάποια διαδικτυακή πλατφόρμα, είτε για να κάνουν μια απλή προπόνηση, μόνοι ή με φίλους, είτε για να λάβουν μέρος σε έναν “e-αγώνα”.

Οι εταιρείες κατασκευής προπονητηρίων, αλλά και οι εταιρείες δημιουργίας προγραμμάτων τέτοιου τύπου, βλέπουν μια νέα αγορά να δημιουργείται. Ανά τον κόσμο οργανώνονται επίσημοι αγώνες on-line και πολλοί αναρωτιούνται αν αυτό είναι το μέλλον της ποδηλασίας.

Virtual Racing

Την περίοδο της καραντίνας

Η καραντίνα λόγω επιδημίας του Covid-19, ενέτεινε όλη αυτή την κατάσταση. Σχεδόν όλος ο πλανήτης βρέθηκε σε lockdown και οι διαδικτυακές πλατφόρμες ποδηλασίας, καθώς και οι πωλήσεις προπονητηρίων, πολλαπλασιάστηκαν. Αργά και σταθερά, όλο και περισσότεροι επαγγελματίες αθλητές άρχισαν να λαμβάνουν μέρος σε virtual racing – εντυπωσιακό το πόσο δυσκολεύονται να κερδίσουν λόγω απειρίας. Διοργανώθηκε ακόμα και διαδικτυακός γύρος Φλάνδρας – μια μινιατούρα του πραγματικού αγώνα όσον αφορά τη διάρκεια- με νικητή τον Greg van Avermaet (CCC team).

Indoor Cycling

Virtual Racing και Πραγματικότητα.

Φυσικά, ο ίδιος ο Βέλγος, πρώην Ολυμπιονίκης, ελάχιστη ικανοποίηση έλαβε από το επίτευγμα του σε αυτό το virtual racing και δήλωσε πως θα προτιμούσε μια νίκη στον πραγματικό γύρο Φλάνδρας, τώρα που βρίσκεται στη δύση της καριέρας του. Λίγες μέρες αργότερα, η Ineos μπήκε στο παιχνίδι, διοργανώνοντας το Alpe du Zwift eRace,  με νικητή τον Rohan Dennis.

Μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση, πολλοί αθλητές αναγκάστηκαν να υποστούν μειώσεις στους μισθούς τους λόγω μειωμένης προβολής των χορηγών και σε μια προσπάθεια να συγκρατήσουν την ορμή αυτής της χιονοστιβάδας περικοπών, άρχισαν να βγάζουν φωτογραφίες πάνω στα προπονητήρια τους. Όλοι οι επαγγελματίες είχαν μια ξεχωριστή γωνιά να προβάλλουν τους χορηγούς τους:

Κράνη σε περίοπτη θέση – θα ήταν γελοίο το θέαμα αν τα φορούσαν πάνω στο προπονητήριο.

Γυαλιά στο κεφάλι – κάπως πρέπει να προβληθούν και αυτά.

Πλήρης αγωνιστική εξάρτηση – Ακόμα θυμάμαι πως, μετά από κάθε πτώση μου, σκεφτόμουν πως το συγκεκριμένο κολάν που έσκισα, πλέον θα μπορώ το φοράω μόνο στο προπονητήριο. Θα φαινόμουν σαν παλιάτσος μπροστά σε αυτούς τους αθλητές βιτρίνας αν είχα φωτογραφία από τα δικά μου “χρόνια του χάμστερ“.

Η περίπτωση Sagan

Κάνοντας ένα βίντεο Q&A στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram προ δύο εβδομάδων, ο τρεις φορές Παγκόσμιος πρωταθλητής, Peter Sagan (Bora-Hansgrohe) απέρριψε την ιδέα να αγωνιστεί και αυτός στους διαδικτυακούς αγώνες που διεξάγονται αυτές τις μέρες, αποκαλώντας τον εαυτό του ” a real cyclist, not a virtual one’.

Είπε πως μισεί τα rollers, μα αυτό τον καιρό είναι ο καλύτερός του φίλος.

Είπε ακόμη αστειευόμενος, πως θα μπορούσε να αγωνιστεί στο Zwift με ηλεκτρικό ποδήλατο. Ήταν ίσως μια μπηχτή για το γεγονός ότι ο καθένας μπορεί να δηλώσει στην πλατφόρμα τα κιλά που θέλει και να παράγει περισσότερα w/kg, πετυχαίνοντας έτσι καλύτερες επιδόσεις. Ο Σλοβάκος σταρ έκλεισε λέγοντας πως το άθλημα της ποδηλασίας είναι ασήμαντο μπροστά στην πανδημία που λαμβάνει χώρα παγκοσμίως και πως ο ίδιος είναι πολύ καλά και δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα μπροστά στα προβλήματα που έχουν αυτοί την περίοδο άλλοι άνθρωποι.

Πάντα, με αυτές του τις δηλώσεις, ο Sagan καταφέρνει να δείχνει εξαιρετικά προσγειωμένος παρά τα όσα έχει καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια στον χώρο του αθλητισμού.

Θα μπορούσε να προβάλει ακόμα περισσότερο τους χορηγούς του μέσω του e-racing και να είναι πιο εμφανής στα media, όμως δεν θα ήταν ο εαυτός του.

Cycling Sagan

Ο τρόπος με τον οποίο αγωνίζεται από το 2010 που υπέγραψε στην Liquigas, μέχρι σήμερα, όπως και η σχέση που έχει με το mountainbike, δείχνουν πως, ο 30χρονος πλέον, Σλοβάκος, παίρνει ενέργεια από την αλληλεπίδραση με το εξωτερικό περιβάλλον. Εκμεταλλεύεται το τερέν προς όφελός του, κερδίζοντας με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Είναι δυνατός, αλλά όχι ο πιο δυνατός, ούτε ο πιο γρήγορος. Έχει το ταλέντο να παίρνει τις κατάλληλες αποφάσεις τη στιγμή που χρειάζεται μέσα σε έναν αγώνα και την ικανότητα να χειρίζεται το ποδήλατο όπως μόνο ένα μικρό ποσοστό του πελοτόν.

Στο Paris-Roubaix του 2016, πάνω από τον πεσμένο και ακόμα κινούμενο Fabian Cancellara, στο πλακόστρωτο του Mons-en-Pévèle, καταφέρνοντας να παραμείνει εντός μάχης. Είχε δείξει από νωρίς το ποιόν του, όταν το 2011 στον Γύρο Ελβετίας ξεκόρφισε περισσότερο από ένα λεπτό πίσω από τον προπορευόμενο Damiano Cunego (Lampre) , τον έπιασε στην κατάβαση οδηγώντας οριακά σε ένα πολύ στενό, γεμάτο μπαλώματα και νερά δρόμο και τον κέρδισε εύκολα στο σπριντ. Στο ίδιο ετάπ, ο Chris Froome (Sky), έχασε περισσότερα από δέκα λεπτά.

Ένας τέτοιος αθλητής λοιπόν, δεν μπορεί να αντλήσει ιδιαίτερη ευχάριστη από μια διαδικτυακή πλατφόρμα που θυμίζει τα παράνομα στοιχήματα του Τρίου της Μπελβίλ. Όπου μετράνε μόνο τα w/kg και η γνώση των power ups για ένα καλό πλασάρισμα στους αγώνες της μισής ώρας.

Cycling Sagan 2

Προπονείται, εκμεταλλεύεται την κατάσταση για να περάσει χρόνο με τον γιο του και ετοιμάζεται να ξαναποδηλατίσει έξω μόλις αυτό γίνει επιτρεπτό στους δρόμους του Monaco.

Για αγώνες ποδηλασίας, ακόμα ούτε λόγος….

Πέτρος Γκαζώνης – cyclist, cycling coach myathlete.

add comment

X