Μετράω πλακάκια: έκφραση που λένε εκείνοι που κολυμπούν στις πισίνες ή κι εκείνοι που θέλουν να πικάρουν όσους κολυμπούν στις πισίνες. Εσείς, τι πιστεύετε; Μετρούν τα πλακάκια στο βυθό της πισίνας την ώρα που κολυμπούν οι άνθρωπο. Η απάντηση είναι προφανής και μου την έδωσε και η swimming coach του myathlete Ευρώπη Κακογιαννάκη σε πρόσφατο podcast που κάναμε παρέα.

Μετράς πλακάκια;

Προφανώς, λοιπόν, οι κολυμβητές δε μετράνε πλακάκια στις πισίνες. Δεν περνάει έτσι η ώρα, ούτε ενισχύεται η αγάπη για την κολύμβηση με μεθόδους αντίστοιχες της καταπολέμησης της αϋπνίας (εκεί τα πλακάκια αντικαθίστανται από προβατάκια). Αυτό, είμαι βέβαιος ότι, κι αν δεν το γνωρίζατε, το φανταζόσασταν. Για κάτι άλλο θέλω να γράψω στο άρθρο που μόλις ξεκινήσατε να διαβάζετε. Μια προσωπική ιστορία που με συνδέει με το κολύμπι, εμένα τον “ορκισμένο δρομέα”. Και εξηγούμαι.

Ποτέ μη λες ποτέ.

Αν κάτι έχω μάθει σε αυτή τη ζωή είναι ότι υπάρχει μια απαγορευμένη λέξη. Η λέξη “ποτέ”. Η χρήση της επιτρέπεται μόνο στη ρήση της επικεφαλίδας της παραγράφου και η ζωή φροντίζει για αυτήν ακριβώς τη νομοτελειακή εφαρμογή. Με άλλα λόγια, η ζωή θα φροντίσει ναα σε “ξεβρακώσει” αν, για παράδειγμα, πεις: “καθόλου δε μου αρέσει το κολύμπι, δεν θα κολυμπήσω ποτέ”. Και εδώ είμαστε. Γιατί αυτό έλεγα μέχρι πρότινος.

Τα έφερε, όμως, έτσι η “αλήτισσα” η ζωή και πρέπει τώρα να ανασκευάσω. Εδώ και 3 μήνες, σχεδόν, έχω ερωτευθεί το κολύμπι για μια σειρά από λόγους:

  • Όταν κολυμπάω, ακούω τις σκέψεις μου.
  • Όταν κολυμπάω, δεν ακούω ειδοποιήσεις, μηνύματα, τηλέφωνα, διπλανούς κλπ.
  • Όταν κολυμπάω, μετράω αλλιώς το χρόνο.
  • Όταν κολυμπάω, δεν πονάω πουθενά, ούτε τραυματίζομαι.
  • Όταν κολυμπάω, δυναμώνω το σώμα μου και ενισχύω το ανοσοποιητικό του σύστημα.
  • Όταν κολυμπάω, προετοιμάζομαι (χωρίς φούρια πια) για τους αγώνες τριάθλου που με έχουν κερδίσει εσχάτως.
  • Όταν κολυμπάω μια φορά τη μέρα, συχνά – πυκνά, σκέφτομαι ότι θα ήθελα να κολυμπάω περισσότερο.
  • Όταν κολυμπάω, δεν έχω συγκεκριμένους στόχους (χρόνου, απόστασης, διάκρισης, βελτίωσης κ.ο.κ.)
  • Όταν κολυμπάω, δε μετράω πλακάκια ούτε δευτερόλεπτο.

 

Μετράω πλακάκια τελικά;

Το έγραψα και πιο πάνω: δε μετράω πλακάκια, αλλά απολαμβάνω το κολύμπι σα μικρό παιδί. Και χαίρομαι που, για ακόμα μια φορά (όπως κάθε φορά που μου συμβαίνει), άλλαξα γνώμη και δε στύλωσα τα (πονεμένα δρομικά) ποδάρια μου από ξεροκεφαλιά ή νεογερισμό.

Ραντεβού στις πισίνες και στις θάλασσες.

Γιώργος Μυζάλης – δρομέας και υπεύθυνος επικοινωνίας του myathlete.

Υ.Γ. Σε επόμενο άρθρο θα σας περιγράψω το άλλο “ξεβράκωμα” σε σχέση με την απαγορευμένη λέξη “ποτέ”, το ποδήλατο κι εμένα.

 

 

add comment

X