Ομολογώ ότι 12 μήνες πριν, ούτε μπορούσα να φανταστώ ότι θα έρθει μια μέρα που θα ήθελα να αποτυπώσω τις σκέψεις μου για την καραντίνα που όλοι βιώσαμε και συνεχίζουμε να βιώνουμε. Για την ακρίβεια τον όρο «καραντίνα» μέχρι τότε τον είχα συναντήσει μόνο στα κοινά antivirus των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ήτανε λέει, ας με συγχωρήσουν όσοι ασχολούνται με την τεχνολογία αν δεν είναι ακριβώς αυτό, κάποια κακόβουλα λογισμικά(;), προγράμματα(;), κάποιο πιθανό ηλεκτρονικό μικρόβιο τέλος πάντων που έμπαινε σε καραντίνα, για την προστασία του υπολογιστή. Όπως και να έχει, πάλι σε άμεση συσχέτιση με ιούς παρουσιαζότανε.

Κάπου στις αρχές του 2020 λοιπόν, στην άλλη άκρη της γης, ένας ιός αρχίζει να γιγαντώνεται. Οι εικόνες και οι πληροφορίες φτάνουν και στην Ελλάδα. Διαβάζω στα site για αυτόν, αλλά δεν αντιλαμβάνομαι γιατί τόσος ντόρος. Στις 11/03/2020, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, χαρακτηρίζει ως πανδημία τον COVID-19. Ακολουθούν χιλιάδες ρεπορτάζ για αυτόν, αναλύσεις επί αναλύσεων, προβληματισμός, αντιρρήσεις και βέβαια φόβος. Λίγες μέρες αργότερα εμφανίζεται ξανά μπροστά μου η λέξη καραντίνα.

 

Καραντίνα και στον τόπο μας.

Μέχρι τότε η καθημερινότητα όλων μας συνοψιζότανε σε υποχρεώσεις, εργασιακές ή/και οικογενειακές, με μικρά διαλείμματα διασκέδασης, κυρίως τα Σαββατοκύριακα. Και θυμόμαστε όλοι ότι εκείνες τις (όχι και τόσο μακρινές) ημέρες,  δύο πράγματα ήταν τα μόνα σίγουρα σε σχέση με το σήμερα. Ότι κανείς μας δεν φοβότανε την ανάσα του διπλανού του και ότι όλοι σχεδόν επιζητούσαμε λίγο περισσότερο ελεύθερο χρόνο.

Ο ιός λοιπόν έφερε μαζί του την καραντίνα, τους περιορισμούς στην κυκλοφορία, την τηλεργασία και τελικά τον αυξημένο ελεύθερο χρόνο. Και εκεί λοιπόν που ζούσαμε στο “τρέχω και δεν φτάνω”, φτάσαμε στο “βαρέθηκα να κάθομαι στο σπίτι”.

Δεν θα σταθώ στο αν οι δύο καραντίνες ήταν η ενδεδειγμένη λύση για την όσο το δυνατόν καλύτερη αντιμετώπιση του ιού. Ούτε θα σχολιάσω τις επιπτώσεις στους διάφορους κλάδους της οικονομίας που παρέμειναν κλειστοί. Αφενός για όλα αυτά υπάρχουν οι αρμόδιοι φορείς και αφετέρου θα ήθελα να εστιάσω στην θετική οπτική γωνία που μπορεί κάποιος να δει την περίοδο της καραντίνας.

 

Η θετική πλευρά της καραντίνας.

Η καραντίνα ήτανε, και είναι για όσους συνεχίζουν να ζουν υπό το “καθεστώς” της, μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να αποστασιοποιηθούν λίγο, να “χαμηλώσουν” ταχύτητα και να δουν αλλιώς τα πράγματα γύρω τους. Και όταν λέω αλλιώς, δεν εννοώ να εκτιμήσουν (ακόμα) περισσότερο την υγεία. Για την υγεία (σου) παλεύεις καθημερινά, αθλείσαι, λες «όχι» σε διατροφικούς πειρασμούς, προσέχεις.. Αλίμονο αν θα έπρεπε να έρθει καραντίνα για αυτό..

Ο καιρός που προηγήθηκε θα πρέπει να αλλάξει την καθημερινότητά μας ολοκληρωτικά. Όχι απλά προσωρινά, όπως ακούω παντού να λένε. Ολοκληρωτικά, γιατί ο ελεύθερος χρόνος είναι απαραίτητος στον άνθρωπο. Και για να το πω πιο σωστά, είναι απαραίτητος όταν ξοδεύεται σοφά. Άλλωστε, ποιος πιστεύει ότι το να δουλεύει κάποιος όλη την ημέρα είναι και αποδοτικό; Μάλλον το ακριβώς αντίθετο είναι.

 

Ο ελεύθερος χρόνος, η εκμετάλλευση του και ο κωδικός μετακίνησης 6.

Έπειτα αυτό το «6» που στέλναμε και στέλνουμε μανιωδώς είναι ίσως το μεγαλύτερο κέρδος από όλη αυτή την ιστορία. Η καραντίνα έδειξε σε όλους ότι η διασκέδαση δεν είναι μόνο ένας καφές ή ένα ποτό με δυνατή μουσική. Διασκέδαση μπορεί να προσφέρει και ένας περίπατος με την παρέα σου ή ένα μοναχικό γρήγορο περπάτημα που θα συνδυάζει σωματική άσκηση και πνευματική αναψυχή από το άγχος της ημέρας.

Έπειτα αυτή η απαγόρευση της κυκλοφορίας, ομολογώ ότι με βόλεψε πάρα πολύ. Υπήρξε η νοητή γραμμή για να οργανώσω πολύ καλύτερα το πρόγραμμα μου, με σκοπό μετά τις 21.00 να αφιερώνω περισσότερο χρόνο στον εαυτό μου, αφήνοντας (όσο γίνεται) τα άγχη στην άκρη.

Έτσι, όποιος κατάφερε να εκμεταλλευτεί την συγκυρία, κατάφερε ταυτόχρονα να γνωρίσει μια καινούργια ζωή ή ακόμα καλύτερα να συνειδητοποιήσει ότι τα πάντα είναι επιλογές.

 

Εσύ αποφασίζεις και στην καραντίνα.

Γιατί ναι, επιλογή (σου) είναι να μη σε πάρει από κάτω και να μετατρέψεις αυτό που φαίνεται άσχημο σε κάτι εποικοδομητικό. Επιλογή (σου) είναι να πατήσεις το 6, να βγεις να περπατήσεις, να αθληθείς και να σκεφτείς/προγραμματίσεις πράγματα που σε απασχολούν καιρό τώρα και όλο αναβάλλονται στον βωμό της (δίχως ωράριο) ανεξέλεγκτης εργασίας. Επιλογή (σου) είναι να κλείσεις για λίγο την τηλεόραση ή το κινητό και να σκεφτείς ότι όλα για κάποιο λόγο γίνονται. Και όταν δεις ότι δεν είναι όλα μαύρα γύρω σου, να διαλέξεις το χρώμα που σε εκφράζει!

Η καραντίνα δεν είναι το μεγαλύτερο κακό που μας βρήκε πριν 11 μήνες. Το μεγαλύτερο κακό είναι αν την εκλάβαμε και την “ξοδέψαμε” ως τέτοιο.

Αλέξανδρος Δημητριάδης – running coach myathlete.

 

Υ.Γ. Αν αυτή την ώρα που διαβάζετε το άρθρο, έχουμε αφήσει πίσω μας την καραντίνα, υπάρχει ακόμα χρόνος για αλλαγή στο τρόπο ζωής. Πάντα θα υπάρχει.. Η καραντίνα ίσως να το έκανε λίγο πιο εύκολο για κάποιους..Θεωρώ την καραντίνα πολύ μεγάλο μάθημα. Και ευκαιρία διαπίστωσης μιας σκληρής πραγματικότητας, για τον τρόπο που θα έπρεπε ο καθένας μας να βλέπει τα πράγματα.

 

 

 

2 Comments

  • elias petridis
    Posted 30/01/2021 19:37 0Likes

    μπράβο Αλέξανδρε, τα γράφεις πολύ όμορφα και πολύ σωστά και όπως ακριβώς θα έπρεπε να είναι. πιστεύω όμως ότι όταν επανέλθουμε στην “κανονικότητα” όλα θα ξεχαστούν και τίποτα δεν θα αξιοποιηθεί, όπως πολύ σωστά προτείνεις. δεν πειράζει, όποιος κατάλαβε, κατάλαβε. καλή συνέχεια

    • myathlete
      Posted 25/03/2021 22:47 0Likes

      Ευχαριστούμε για το σχόλιο σας. Ελπίζουμε σύντομα να γνωρίζουμε τι θα γίνει. Ας βγούμε πρώτα από αυτή τη δυσκολία.

add comment

X