Είτε μας αρέσει (εμένα προσωπικά καθόλου δεν μου αρέσει), είτε όχι, πρέπει να αποδεχτούμε ότι όλοι μεγαλώνουμε και γερνάμε. Πριν αρχίσετε τις ενστάσεις και τις φωνές (και εγώ μαζί σας), «εγώ δεν γερνάω, ωριμάζω» ή «όσο μεγαλώνω γίνομαι καλύτερος/η» και «η ηλικία είναι μόνο ένας αριθμός, σημασία έχεις πόσο νιώθεις» κ.α., επιτρέψτε μου να διευκρινίσω ότι αναφέρομαι στη βιολογική γήρανση.

Γήρανση (προτιμώ χίλιες φορές το aging, κάπως δεν είναι μαχαιριά στην καρδιά), που σχετίζεται με την χρονολογική μας ηλικία και που δυστυχώς, σε αντίθεση με την ψυχική και νοητική ηλικία (σε υγιείς ανθρώπους), είναι αναπόφευκτη για όλους μας.  Η ανάπτυξη και η εξέλιξη, η ωρίμανση και ο εκφυλισμός είναι οι αλληλοδιαδεχούμενες διαδικασίες που εμπλέκονται στη βιολογική γήρανση.

The list – η λίστα (χρονολογικών σταδίων για τη γήρανση, ουχί του Schindler).

Με αφορμή λοιπόν ένα πρόσφατο ποστάρισμα, όπου μία πρόταση που έλεγε «για άτομα που διανύουν το τελευταίο στάδιο της ενήλικης ζωής (45-64 χρόνων)» προκάλεσε αρκετές αντιδράσεις, θα ήθελα να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, ή μάλλον σε σειρά τα στάδια της βιολογικής (ξανατονίζω) γήρανσης με βάση τη χρονολογική ηλικία. Η συγκεκριμένη κατηγοριοποίηση, δηλαδή σύμφωνα με τη χρονολογική ηλικία, χρησιμοποιείται για λειτουργικούς λόγους από επαγγελματίες υγείας και δεν είναι η μόνη διαθέσιμη.

Νεογνά: γέννηση-3 εβδομάδες

Βρεφική ηλικία: 3 εβδομάδες-1χρ.

Παιδική ηλικία: α) πρώιμη: 1-6χρ., β) μέση: 7-10χρ., γ) όψιμη: προεφηβική

Ήβη: κορίτσια: 9-15χρ., αγόρια: 12-16χρ.

Εφηβική ηλικία: έως 6χρόνια μετά την ήβη

Ενηλικιότητα: α) αρχή ενηλικίωσης: 20-29χρ., β) μέση ενήλικη ζωής: 30-44χρ., γ) τέλη ενηλικίωσης: 45-64χρ.

Γήρας: α) ηλικιωμένος: 65-74χρ., β) μεγαλύτερος ηλικιωμένος: 75-84χρ.,  γ) υπερήλικος: 85χρ. και πάνω.

The reality- η πραγματικότητα.

Ακόμα και από βιολογικής πλευράς, η κατηγοριοποίηση των ανθρώπων με βάση μόνο τη χρονολογική τους ηλικία απαιτεί προσοχή, γιατί οι ατομικές διαφορές σε επίπεδο δραστηριότητας, διαδικασίας γήρανσης, περιβάλλοντος και ασθενειών συγχέονται και  προκαλούν γενικεύσεις σε σχέση με την υγεία, την καλή φυσική κατάσταση και τη λειτουργικότητα.

Και φυσικά είναι μία κατηγοριοποίηση όπου δεν λαμβάνονται υπόψη πολλές θετικές πτυχές της γήρανσης όπως σοφία, εμπειρία, βελτιωμένη δημιουργικότητα, στρατηγικές δεξιότητες και ωριμότητα.

The conclusion-το συμπέρασμα.

Οι κατηγοριοποιήσεις υπάρχουν για να διευκολύνουν επιστημονικές, ιατρικές και νομικές διαδικασίες και επουδενί δεν μας προσδιορίζουν ως προσωπικότητες. Φυσικά και στο τέλος, σημασία έχει πόσο καλά νιώθουμε με τον εαυτό μας και πόσο λειτουργικοί παραμένουμε. Και επειδή δεν μπορώ να μην αναφερθώ και καθόλου στο αγαπημένο θέμα, η άσκηση είναι ένα πολύ χρηστικό και χρήσιμο εργαλείο στο να καταφέρουμε και τα δύο.

Καρολίνα Σκούρτηhead running coach myathlete.

Υγ Μπορεί λοιπόν και να «γερνάω μαμά» (Τάνια Τσανακλίδου – μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης – στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου) αλλά και «someday (sooner than later) I’ll be eighteen going on fifty-five» (αγαπημένος Bryan Adams – μουσική – στίχοι: Bryan Adams, Robert John “Mutt” Lange)».

Extra fact.Το 2050 το ποσοστό των ανθρώπων ηλικίας πάνω από 65 χρονών θα έχει αυξηθεί σε 19.3% , από 6.9% που ήταν το 2000 (εκτός αν η φετινή πανδημία αλλάξει αυτή την τάση, food for thought). Αυτή η σημαντική δημογραφική αλλαγή, σημαίνει ότι οι επαγγελματίες της άσκησης πρέπει να αυξήσουν την ευαισθητοποίησή τους για τη γεροντολογία και τη γηριατρική.

 

Πηγή:

American College of Sports Medicine. ACMS’s Resource Manual for Guidelines for Exercise Testing and Prescription. 7th ed. Philadelphia (PA): Lippincot Williams & Wilkins; 2014.

 

add comment

X