Η ενασχόληση κάποιου με οποιαδήποτε σωματική δραστηριότητα ή κάποιο άθλημα βελτιώνει το σώμα και το πνεύμα του. Γνωστό και χιλιοειπωμένο. Πως, όμως, επιδρά η αθλητική ενασχόληση κάποιου ατόμου στο άμεσο περιβάλλον του, και, ειδικά, στο οικογενειακό; Βοηθά; Δυσκολεύει; Αλλάζει γνωστές ισορροπίες; Πως διαμορφώνει την καθημερινότητα; Τι σημαίνει να ζεις/έχεις μια αθλητική οικογένεια;;

Δεν έχει σημασία εάν ασχολείται κάποιος με το τρέξιμο, το κολύμπι ή την ποδηλασία. Σημασία έχει να ασχολείται με κάποια σωματική δραστηριότητα που τον οδηγεί στη βελτίωση. Πρώτα του εαυτού του και, κατά συνέπεια, των γύρω του. Η «μεταφορά» αυτών των συνθηκών στο οικογενειακό πλαίσιο σίγουρα κομίζει οφέλη, τα οποία, συχνά, δεν είναι άμεσα ορατά με «γυμνό μάτι» αλλά σταδιακά, μακροσκοπικά.

Το πιο σημαντικό όφελος είναι το «μαζί». Παίζουμε μαζί, τρέχουμε μαζί, κολυμπάμε μαζί. Μαζί θα γελάσουμε, θα νικήσουμε, θα χάσουμε. Μαζί. Εμείς. Η αθλητική οικογένεια μας.

 

Πλεονεκτήματα της άσκησης μέσα στην οικογένεια.

Τα παιδιά, από πολύ μικρή ηλικία, έχουν την ανάγκη να παίζουν με τους γονείς τους. Να τους δείξουν πόσο καλά τα καταφέρνουν, να τους νικήσουν με τις δεξιότητες που καθημερινά αναπτύσσουν, και, «γλυκά», να λογομαχήσουν αν μέτραγε, ή όχι, το γκολ. Προσπαθούν να ποδηλατίσουν πιο γρήγορα, να κάνουν πιο μεγάλο μακροβούτι και να ανέβουν στον πιο ψηλό βράχο.

Στην πορεία, και όσο τα χρόνια περνάνε, τα παραπάνω μετατρέπονται σε πιο «σύνθετες» αθλοπαιδιές. Μετατρέπονται σε ποδηλατάδες μεγαλύτερων αποστάσεων, σε εξερευνήσεις στο βουνό, σχεδιάζοντας τις διαδρομές, τις στάσεις, την τροφοδοσία, αναλαμβάνοντας, ταυτόχρονα, έναν ρόλο στην «ομάδα». Μια υπευθυνότητα που στηρίζεται στην ικανότητα. Μέσα σε μια αθλητική οικογένεια, όλοι αποκτούν έναν ρόλο στην εκάστοτε εξόρμηση. Είναι το σημείο που το «μαζί» μετουσιώνεται σε συμμετοχή, σε ομαδικότητα, σε ευγενή άμιλλα. Κι όλη αυτή η διαδικασία περνά μέσα από ένα «παιγνιώδες» ή «αθλητικό» πρίσμα.

 

Η πρώτη επαφή των παιδιών με τον οργανωμένο αθλητισμό.

Φτάνει κάποια στιγμή, λοιπόν, όπου τα παιδιά είναι έτοιμα να λάβουν μέρος στον πρώτο ερασιτεχνικό αγώνα που θα τρέξει ο μπαμπάς ή θα κολυμπήσει η μαμά. Τα τελευταία 10 χρόνια, που οι λαϊκοί αγώνες τρεξίματος (κολύμβησης και ποδηλασίας) έχουν γνωρίσει σημαντική ανάπτυξη, στο πρόγραμμά τους περιλαμβάνονται και παιδικοί αγώνες, με αποτέλεσμα το event να γίνεται οικογενειακή υπόθεση. Οι αθλητικές διακοπές είναι, πλέον, μόδα.

Μια εκδρομή με αφορμή έναν αγώνα αφήνει όλη την οικογένεια ευχαριστημένη κι αυτό γιατί πάνω στο αθλητικό γεγονός «στήνεται» η συνολική διασκέδαση. Οι φίλοι που θα έρθουν μαζί, το ξενοδοχείο, το φαγητό και, φυσικά, τα «απαιτητικά» αγωνίσματα όλων των μελών της οικογένειας. Ο ενθουσιασμός και η ευχαρίστηση μικρών και μεγάλων ανατροφοδοτεί αυτού του είδους τη δραστηριότητα και ανανεώνει το ραντεβού για τον επόμενο στόχο.

 

Ευλογημένη Αθλητική Οικογένεια.

Την επόμενη μέρα το μετάλλιο κρέμεται στο λαιμό του μικρού «πρωταθλητή», περπατώντας καμαρωτά στην αυλή του σχολείου. Ο μπαμπάς αντιλαμβάνεται ότι το δικό του μετάλλιο τον απομάκρυνε ακόμη ένα βήμα από την «μαύρη τρύπα» του καναπέ και της μαμάς είναι ένας πολύτιμος σύμμαχος στις διατροφικές «κακοτοπιές» της καθημερινότητας.

Όμορφες στιγμές που, σίγουρα, δε χρειάζεται να είναι κάποιος πρωταθλητής για να απολαμβάνει. Και που γεμίζουν τις «μπαταρίες» σε μια αθλητική οικογένεια απέναντι στην καθημερινότητα. Εμπειρίες που, επαναλαμβανόμενες, συνθέτουν εξαιρετικές οικογενειακές αναμνήσεις και αναπτύσσουν ένα ανεκτίμητο οικογενειακό δέσιμο.

Τα παιδιά μεγαλώνουν, προχωρούν και δημιουργούν τη δική τους ζωή. Το σίγουρο είναι ότι το παζλ της μνήμης τους θα αποτελείται από κομμάτια αθλητικών δραστηριοτήτων δεμένα με την οικογενειακή «κόλλα». Μπορείτε να με πείτε μονόπλευρη ή «κολλημένη», αλλά δε μπορώ να σκεφτώ καλύτερο εφόδιο ζωής.

Και παραφράζοντας γνωστή ατάκα που λένε στο χωριό μου: Raise by example!

Ευρώπη Κακογιαννάκη – Swimming coach myathlete.

add comment

X